impropriety | BrE ˌɪmprəˈprʌɪəti, AmE ˌɪmprəˈpraɪədi | noun countable and uncountable ① (misconduct) 不当行为 bùdàng xíngwéi ▸ to commit an impropriety 做出欠妥的事 ▸ to behave with impropriety 行为欠妥 ② (indecency) 不得体的话 bù détǐ de huà ③ (irregularity) 不正当行为 bù zhèngdàng xíngwéi ▸ financial impropriety 财政问题 |